Over vandaag

  • Dag 7 of 169
  • Van Puente la Reina naar Estella
  • 22 km

Herbergen

Ik heb fantastisch heerlijk geslapen. De airco deed het geweldig. Niet te warm, niet te koud. Dat de wekker om 06.00 uur ging, was een beetje een afknapper. Maar een kwartier later waren we klaar om te vertrekken. Opnieuw prachtige uitzichten en zonsopkomsten. En gezellig met Marit, die het wel zwaar had vandaag, want gisteren was echt een zware dag en een lange afstand. We slapen vanavond in een donativo, een herberg die door vrijwillige Camino enthousiastelingen gerund wordt, waar je betaalt door een vrijwillige bijdrage te doen. Daarnaast zijn er publieke herbergen, waarvoor je (meestal) niet kan reserveren (wie het eerst komt, krijgt een bed). En er zijn particuliere herbergen die je kan reserveren, maar die niet per se altijd beter zijn.

Afstanden

We hadden voor vandaag van te voren niet echt besloten waar we zouden stoppen. Ondanks onze vermoeide benen besluiten we toch naar het eindpunt van de dag te lopen. Je kan altijd zelf kiezen hoe ver je loopt; in bijna elk dorpje is wel een aubergue. Er zijn wel voorstellen voor dagafstanden. Die vind je in verschillende boeken en op websites of in apps. De voorstellen zijn niet in elk boek hetzelfde. Voor de voorbereiding gebruikte ik het populaire ‘Guide and Map Book, Camino de Santiago’ van Sandy Brown (uitgeverij Cicerone). Ik heb deze niet mee tijdens het lopen, gezien het gewicht. Hij ligt bij mijn moeder, zodat ze me een beetje kan volgen. Om afstanden te zien en herbergen te vinden tijdens het lopen, kijk ik vooral op de app ‘Buen Camino’. Er is er ook eentje die ‘Camino Tool’ heet en misschien meer info schijnt te hebben, maar ik begrijp hem nog niet zo goed. Voor de dagafstanden kijk ik op de website Camino Comfort, die ook een webshop heeft (handig voor de voorbereiding). Wij komen vandaag aan in Estella en ik heb sinds vandaag meer dan 100 km gelopen op de Camino en brief 2 van Niels gelezen.

Die kutzijkantjes weer

Het was vandaag 13 graden minder warm dan gisteren. Nog steeds warm met 30 graden, maar het wandelt echt een stuk makkelijker. Het levert vooral minder stress op, omdat je niet voor de grootste hitte binnen hoeft te zijn en dus wat vaker kunt stoppen. Helaas krijg ik wel behoorlijk last van mijn zijkantjes. Vooral de spieren in mijn linker enkel doen pijn. Daar baal ik van, want tot nu toe ging het echt geweldig soepel. Morgen dus een beetje rustiger aan. De aanbevolen dagafstanden morgen is 29 km naar Torres del Río en de dag daarna 20 km naar Logroño. Ik besluit deze twee dagen in drie dagen te doen en loop morgen tot Villamayor de Monjardin. Dat klinkt toch prachtig!!?

Dag Marit!

Zonder Marit op pad morgen, want die stapt morgenochtend op de bus terug naar Pamplona. Ze gaat nog even genieten van San Sebastián en dan naar huis en weer aan de studie. Het was gezellig! En wat een bikkel, want alles deed zeer; door de heup- en schouderbanden van de rugzak, door een blaar onder haar voet, een pijnlijke knie bij klimmen en trillende bovenbenen van de afdalingen.

Het zal wel weer even wennen worden om in m’n eentje te lopen. Maar ook fijn, want ik kwam hier niet voor niks.

Roos en Marit en de helse hitte

  • Dag 6 of 168
  • Van Pamplona naar Puente la Reina
  • 25 km

Als vroeg opstaan een zegen is

Het was weer een helse nacht. We hebben allebei geen oog dichtgedaan, want het was 35 graden in de slaapruimte. En, het metalen stapelbed kraakte als een dolle. Alleen al mijn voet verplaatsen leverde een angstaanjagend hard geluid op, dus je kan je voorstellen dat iedereen rechtop zat in z’n privé zweetzwembadje als ik me omdraaide. Vroeg opstaan was dus een zegen. Toen we vanmorgen om 05.30 uur Pamplona uitliepen was het al 26 graden. We werken even snel een heerlijk ontbijtje met koffie naar binnen bij een pastelaria, om daarna buiten de stad te genieten van de prachtige zonsopkomst over de glooiende heuvels van Navarra.

Gesloten

We waren eigenlijk van plan niet zo veel kilometers te lopen vandaag, om Marit zonder training niet te veel te belasten, maar ze loopt de eerste kilometers zo weg. Daardoor zijn we opeens al om 08.15 op de geplande locatie. Dat is wel heel erg vroeg. We besluiten in ieder geval twee dorpen verder te lopen (16 km ipv 11 km). En misschien zelfs wel naar Puente la Reina (totaal 24 km), zoals mijn beschermengel Philippe doet, die we onderweg weer tegenkomen. Twee dorpen verder wordt de warmte echter toch wel een uitdaging en onze voeten doen zeer. We gaan op zoek naar de hostel in het dorp. Als we er zijn, blijkt deze tijdelijk gesloten te zijn! Dat is beroerd, want we zijn gaar. De andere hostel in de buurt is vol. Shit! Nu moeten we toch door. De Deense vrouw die met ons meeliep, zit er doorheen en stelt voor een taxi te delen. Marit en ik willen echter niet met de taxi en lopen nog 4,8 km door naar Puente la Reina.

De zon doet zeer

Het is bijna niet te doen. We lopen vol in de zon. De hitte brandt pijnlijk op onze huid en de witte steentjes van het pad doen zeer aan onze ogen. Marits water is warm geworden, dus we delen het water uit mijn camelbag. Het voelt toch wel een beetje spannend, want het is 38 graden inmiddels. Het enige wat maakt dat ik niet ga twijfelen, is dat er voor en achter ons nog andere groepjes wandelaars lopen. En het lukt ons! We moeten nog één dorp door en een stuk langs een grote weg en dan zien we de eerste huizen van Puente la Reina en dan nuance het eind van straat een soort oase. Een barretje met mist-spray, koud water, bier en chipjes. Het blijkt een herberg. En er is plek! We hebben een tweepersoons kamer met eigen douche en airco! Ik zou het voor vakantie nooit boeken, maar nu… wat een luxe!